يه سلام پر از لبخند به تمومه دوستهايي كه با گل سرخهاشون منو از ياد نبردند.

كه خدا از زندگي بهتو ن داده رو گرفتين؟!

با اينكه خدا سهم همه رو به اندازه خودش داده اما بعضي ها به سهم خودشون

قانع نيستن و.....................

سهم من از زندگيم همون لحظه هايي كه دارم باهاشون زندگي مي كنم.

و خيلي وقتها همين لحظه ها آرام از كنارم عبور مي كنند و من ناباورانه گذرشونو

تما شا مي كنم و اين برام خيلي گرون تموم مي شه.!!!

راستي سهم شما از زندگي چيه؟!

زندگي آواز بودنها و مردنها

راستياين زندگي مفهوم ومعنائي دگر دارد؟!

وسعت درياها معناي تو را از من نخواهد گرفت.آبي آسمانها هيچگاه نخواهند توانست زلال چشمانت را از من مجنون بگيرندو سرزمين رويايي سبزي كه با هم ساخته ايم هيچگاه جايگزين حضور سبز تو نخواهند بود.و تو هميشه در قلب سنگي و متروك من خواهي ماند .آخر نامت را بر روي سنگ سرد قلبم حك

كرده ام.اما  نميدانم در بين اينهمه تلنگر هاي زندگي نامم در خاطرت مانده؟نمي دانم ياد مرا كجا به امانت گزارده اي كه ديگر به كلبه سرد وساكت دلم سر نمي زني.آه، حتي حرفهاي تلخ ديرينت نيز بر من شيرينند.اما از دير باز  با من حرفي نزده اي ؟

امايادم نبود كه تمام احساساتم را زير درخت زمان مدفون كرده ام.يادم نبود كه ديگر نمي خواستم به تو فكر كنم.آخرمي خواستم به همه چيز توجه كنم الا خودم.آري ديگر( من ) برايم مهم نيست.آخر مني برايم نمانده.!همان بهتر كه نماند.اگر نخواهم به من فكر كنم.تو نيز محو خواهي شد.و اين همان چيزي است كه من ميخواهم.مي خواهم ديگر حتي اسم من را هم نياورم. بايد دنبال اسم ديگري برايش باشم.آري اسم ديگر.... اما نه فكر نكن كه تمام اينكار ها را به خاطر تو ميكنم.نه!هرگز بايد اين دل خودش را سر وساماني بدهد.سال نو شد ولي هنوز خانه تكاني دلم مانده.بايد خانه تكاني كند .آخر ديگر

 نمي خواهد به من فكر كند .بايد بعد رفتن احساس جاي خالي اش را پر كند .اما خودمانيم بهتر كه رفت. جاي احساس در قلب سنگي معنايي ندارد.

ترن آهسته مي لغزيد ومي رفت،نگاه حسرت آلودي به همراه

سرشكي موج زد در نرگسي مست،برآمد بر لبي از سينه اي آه

خدا حافظ لبي جنبيد وگفتي ،كه جاني با تني بدرود مي كرد.

در آن سوي افق با كوه خورشيد، وداعي تلخ وخون آلود مي كرد.

چراغ آفتاب آهسته مي مرد، جهان در چشم من تاريك ميشد.

ترن آهسته مي لغزيد ومي رفت، به آغوش افق نزديك ميشد.

به گوشم ناله ات زان دور مي گفت كه ديگر روزگار عاشقي مرد.

بهار آرزو او بود، تا رفت شكفته گلشن اميد پژمرد.

مي بيني؟!همه چيز مي گذرد

آب ،ثانيه،روز،عمر.....

اما

عشق مي ماند در :قلب من

در تار وپود اين زندگي

و بهار اومد .اما نمي دونم شما چي عيدي گرفتين؟!

اما عيدي من.بهار با اومدنش زندگي رو به من عيدي ميده و هر سال اينكارو تكرار ميكنه.واين بهترين عيديه كه يه نفر ميتونه بگيره.اما نمي دونم من تا حالا تونستم از اين هديه الهي خوب نگهداري كنم يا نه؟ اما به نظر خودم نه؟

سال كه نو مي شه تو هر فصلش تو  هر ماهش برا هر كدوم از ما يه هديه الهي داره .اما اينكه چه طوري بتونيم از اين هديه الهي مراقبت كنيم خيلي مهمه؟ مگه نه!خيلي از ماها بدون اينكه بدونيم داريم اين هديه رو مفتي از دستش ميديم .ولي همين اول سال آرزو دارم هيچكسي خودشو دست كم نگيره و بدونه نعمت بودنش ، نعمت زندگيش بزرگترين چيزيه كه داره.

از اينها كه بگذريم اگه امروز هم بهار به شماها عيدي داده.پس تولدتون مبارك.