| تبليغات | X |
 |
 |
|
شايد نوشتن بعضي چيزها خيلي سخت باشه
اما گفتنشون خيلي سخت تره.  اين روزها ديگه کمترکسی به دنبال معناي واقعيه. بعضی ها چشمهاشونو قاضي كردند تا با هر چيزي كه همون لحظه ميبينندقضاوت كنند و بر اساس چيزي كه فهميدند يه چيزهاي رو
استنباط كنند.
و شايد همين داوري لحظه اي ، ميشه پايه داوري هاي بعدي شون. اما همين ديدنهاي لحظه اي .همين قضاوت هاي يك دقيقه اي بين مون يه فاصله به وسعت تمومه دلخوري ها بوجود مياره.
 غافل از اينكه رفتار هر فرد تو اون لحظه.يا حرف يا هر چيز ديگه اش ميتونه متاثر از وقايع گذشته و يا فكرهايي باشه كه همون لحظه تو فكر اون فرد هست.ولي داريم همون لحظه همون فرد رو مي بينيم.
 پينوشت: همه فكر ميكنند هر كس آنگونه كه هست ،ديده ميشود امانه
هر كس آنگونه هست ،كه ديده مي شود.
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه چهاردهم خرداد 1385ساعت 23:19 توسط یه لبخند |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
من نگویم به درد دل من گوش کنید
بهتر آنست که این قصه فراموش کنید عاشقانرا بگذارید بنالند همه مصلحت نیست که این زمزمه خاموش کنید |
| نوشته های پیشین |
|
شهریور 1387 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 |
| آرشیو موضوعی |
|
سلام |
|
RSS
|